وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ و مپندار آنان را كه بصدق نيت قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ كشته شدند در راه خدا أَمْواتاً كه ايشان مردگانند ابن عباس رض نقل كرده است كه حضرت رسالت‌پناه عليه الصلاة و السلام صحابه رض را گفت چون برادران شما در روز احد شهيد شدند حق سبحانه جانهاى ايشان را در اجواف مرغان سبز بال جاى داد كه در هواى بهشت طواف كنند و بر شاخهاى طوبى آشيانه سازند و از جويبار فردوس آب خورند و بوقت استراحت خوابگاه ايشان قناديل زرين در سايه پايه عرش آويخته و ايشان مىگويند خداوند اگر خبر دهد ياران و برادران ما را ازين دولت كه ما يافته‌ايم تا رغبت ايشان به جهاد و اجتهاد زياده گردد حق سبحانه براى تعريف حال ايشان تشريف اين آيت ارزانى فرمود يا پدر جابر انصارى رض كه از شهدا بود از خداى تعالى درخواست كه مرا باز به دنيا فرست تا ديگرباره شربت شهادت به چشم فرمان رسيد كه حكم ازلى برين وجه رفت كه آمدگان از رجوع ممنوع باشند گفت بارخدايا از سعادت حال و نعمت بىزوال كه مرا داده ياران را خبر كن اين آيت نازل شد كه شهدا را مرده مپنداريد بَلْ أَحْياءٌ بلكه ايشان زندگانند عِنْدَ رَبِّهِمْ نزديك پروردگار خود بدان معنى كه هر سال ثواب غزوه بديشان مىرسد يا خاك ايشان را نمىخورد يا نمىشويند ايشان را چون سائر مردگان يار و سلام زائران مىكنند بدستور زندگان يُرْزَقُونَ روزى داده مىشوند از ميوه‌هاى بهشت فَرِحِينَ در حالتى كه شادمانند بِما آتاهُمُ اللَّهُ بدان چيزى كه عطا كرده است خدا بديشان مِنْ فَضْلِهِ از فضل خويش كه آن دولت خوشنودى حقست و عطاى كه وراى آن متصور نيست و در تفسير كبير فرموده كه چون جواهر قدسى را بانوار الوهيت شوقى پديد آيد ذوات ايشان را بلمعات معارف ربانى مستنير گردانند يرزقون اشارت بر آنست پس از آن بمنبع نور و مصدر رحمت ناظر شوند فرحين عبارت از آنست و بحسب واقع ابتهاجى زياده از وصول بمقام وصال و مسرتى افزون‌تر از نظر بجمال وجه كريم نمىتواند بود بيت مايه خوشدلى آنجاست كه دلدار آنجاست * مىكنم جهد كه خود را گرد آنجا فگنم وَ يَسْتَبْشِرُونَ و مسرور مىشوند به بشارت يا شادى مىكنند بِالَّذِينَ به آنان كه هنوز لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ در نرسيده‌اند به ايشان مِنْ خَلْفِهِمْ از پس ايشان و اميد مىدارند كه به بهشت بديشان رسند و در كرامت با ايشان شريك شوند و يا شادى ايشان به‌آنست كه بر احوال اخرويه بلا خلاف صاحب وقوف شده بيقين مىدانند أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ آنكه هيچ ترسى نيست بديشان از آنچه در پيش ايشان خواهد آمد وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ و نباشد كه اندوهناك گردند بر مفارقت دنيا و آنچه درو بگذارند يَسْتَبْشِرُونَ شادمانى مىنمايند بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ برحمتى كه فائز شده است از خدا بديشان يعنى ثواب اعمال وَ فَضْلٍ و افزونى بران نعمت به قدر استحقاق باشد و فضل آنچه زايد بر آن بر بنده ارزانى دارد وَ أَنَّ اللَّهَ و ديگر فرح دارند شهيدان به‌آنكه خدا لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ضايع نكند مزد كار مؤمنان موحد و مجاهد .